Gdzie nocować na Hvarze, i dlaczego mówimy: miasto Hvar

Nocujcie w mieście Hvar. Dziewięciu na dziesięciu gości wychodzi tam lepiej, i nie jest to bliska decyzja. Katamaran ze Splitu cumuje w samym mieście. Każdy rejs — wyspy Pakleni, Błękitna Grota, taksówki wodne — startuje z rivy, na której stoicie. Restauracje, beach bary, plac, teatr z 1612 roku i podejście na Forticę są w zasięgu spaceru. I nie potrzebujecie samochodu, co na tej wyspie oszczędza pieniądze, parkowanie i godzinę dziennie.

Reszta tej strony to uczciwa wersja alternatyw, bo wyspa ma 28 miasteczek, wsi i zatoczek i niektóre są cudowne. Ale jeśli decydujecie szybko: rezerwujcie miasto i rezerwujcie wcześnie — to i tak tam znajduje się prawie wszystko, w czym warto zamieszkać.

Miasto przechodzi się z końca w koniec w dwadzieścia minut, więc nic nie jest tu daleko. Od dzielnicy do dzielnicy zmienia się ile stopni pokonujecie, jak cicha jest noc i jak blisko jest woda. Każda odległość poniżej mierzona jest od głównego placu w linii prostej, więc pieszo liczcie trochę więcej.

Zmieńcie daty w pasku na górze strony, a te trzy odświeżą się razem z nimi. strona apartamentów robi to samo dla całej wyspy, więc możecie zestawić noc w mieście z nocą w Jelsie, zanim zdecydujecie.

Dwie rzeczy warto sprawdzić, zanim cokolwiek zarezerwujecie na starówce: schody i parking. Za tymi kamiennymi fasadami nie ma windy, więc apartament na najwyższym piętrze może oznaczać długie podejście z walizką, a samochody zostają poza murami — w porządku na tydzień, mniej w porządku, jeśli wyobrażaliście sobie rozładunek pod drzwiami. Zapytajcie, a powiemy, do których naszych wchodzi się z poziomu ulicy.

Noc na Hvarze zależy od daty bardziej niż od czegokolwiek innego, więc każda liczba wpisana w artykuł jest już nieaktualna, gdy ją czytacie. Każda nasza strona nosi prawdziwą stawkę, a dwie z nich pokazują dostępność na żywo dla waszych dokładnych dat. Zacznijcie od właściwej listy:

Albo idźcie prosto do wyszukiwarki całego noclegu na wyspie i wpiszcie daty. Pasek na górze tej strony robi to samo.

Za Jelsą wyspa się zwęża, a ruch się kończy. To ta trzecia część, której prawie żaden gość nie widzi: pasterskie przysiółki, kamienne wsie bez dachów i zatoczki, do których dojeżdża się szutrem. Humac nie ma prądu ani samochodów i wchodzi się do niego pieszo; kolację przyrządza się tam pod żelaznym kloszem na żarze. Dwadzieścia minut dalej pieszo jest jaskinia Grapčeva, stanowisko neolityczne z ceramiką sprzed około 5000 r. p.n.e.

Spanie tutaj to świadomy wybór i wymaga samochodu. Najbliższy sklep, restauracja i apteka mogą być piętnaście albo dwadzieścia minut dalej, a droga jest wolna. W zamian dostajecie wyspę, na której nikogo nie ma, nawet w sierpniu, i nocne niebo, jakiego blisko miasta nie zobaczycie.

Opuszczona wieś Malo Grablje leży po drugiej stronie wyspy, ale należy do tego samego Hvaru — tego, który żył tu dwa tysiące lat, zanim zaczęły przypływać statki.

Najbardziej przydatny fakt o przyjeździe na Hvar: katamaran i prom samochodowy nie cumują w tym samym miejscu. Katamaran pasażerski przypływa do miasta Hvar. Prom samochodowy przypływa do Starego Gradu, a między nimi jest jeszcze dwadzieścia kilometrów. Zarezerwujcie pokój w jednym, a przypłyńcie do drugiego, i macie transfer, którego nie planowaliście.

Bez samochodu też da się bardzo dużo. Autobusy łączą miasto Hvar, Stari Grad i Jelsę kilka razy dziennie i czekają na większość katamaranów, taksówki stoją w porcie, a na południowe wybrzeże i wyspy Pakleni taksówka wodna i tak bije drogę. Samochód staje się konieczny dopiero, jeśli śpicie w głębi wyspy albo na południowej stronie — a jeśli mieszkacie w mieście Hvar, auto na cały tydzień to pieniądze i stres z parkowaniem, których nie wykorzystacie.