W szerszym sensie, zagubionym przez zapomnienie, stało się węższe i mniejsze; swoją starą część ma 200 metrów nad poziomem morza, na wzgórzach, zwaną "Zaraće". Jeśli jednak usłyszymy wyrażenie "Zaraće" jako zdanie: "Zaświta...", musimy wspiąć się do starej części, by zrozumieć, że stamtąd to nie wschód jasno świeci, lecz że leży ona w cieniu wschodu, we wschodnim cieniu, podczas gdy okolica i morze są już oświetlone.
Trzeba przenocować w starej części Zaraće i znów poczuć Zoraće; lecz w miarę zbliżania się do letniego przesilenia wschód staje się coraz bardziej południowy. Mieszka tam, obok kościoła Najświętszej Maryi Panny, jeszcze jeden mieszkaniec spośród najwyżej ośmiu, mała, niezdecydowana liczba... latem jednak są to setki mieszkańców pobliskich apartamentów, nawet tuż przy plażach Veliko i Malo Zaraće, zwróconych i na wschód, i na zachód.