W połowie drogi między miastem Hvar a Sućurajem, 43 km od każdego z nich i 15 km od Jelsy, leży wieś Poljica. Znajduje się 2 km od morza, z asfaltowymi drogami prowadzącymi do zatok Mala Stiniva i Zečja. Obie zatoki leżą po północnej stronie wyspy Hvar, a w pobliżu znajduje się kilka jaskiń. W 1900 roku Poljica liczyła 314 mieszkańców, ale do 2021 roku populacja skurczyła się do zaledwie 53. We wsi brakuje wodociągów i kanalizacji. Mały kościół poświęcony św. Janowi Chrzcicielowi, pierwotnie zbudowany w 1579 roku, był wielokrotnie rozbudowywany i odnawiany.
Tłocznia oliwy z oliwek i olejku lawendowego stanowi gospodarczy kręgosłup Poljicy, gdyż obszar ten, wraz z oddalonym o 4 km Zastražišće, szczególnie nadaje się do uprawy oliwek, obok wszechobecnej lawendy spotykanej na całym Hvarze.
Poljica stała się niezależną parafią w 1924 roku, oddzielając się od Zastražišća. Walka o duchową niezależność rozpoczęła się około 1900 roku, symbolizowana przez wzniesienie kamiennego krzyża w Poljicy jako znaku duchowej jedności jej mieszkańców. Ognisty duch św. Jana Chrzciciela odzwierciedla się także w nazwie lokalnego klubu piłkarskiego "VATRA" (Ogień).
Okolice Poljicy, część wschodniego odcinka Hvaru znanego jako Plame, są bogate w prehistoryczne pozostałości, grodziska, kamienne kopce i groby, a także w resztki ceramiki i materiałów budowlanych od paleolitu i epoki brązu po rzymskie relikty.
Istnieją plany budowy w tej okolicy turystycznego pasa startowego, a także obserwatorium do oglądania gwiazd z dala od "zanieczyszczenia światłem", podobnego do tego w Humacu.